تبلیغات سایت

فرم حمایت مالی از هزینه های سایت

کانال روستا در آپارات

جستجو در سایت

آخرین نظرات شما

  • علی
    خدایا شکرت به خاطر تمام خوبی هات

    ادامه مطلب ..و

     
  • علی
    خدایا ممنوم به خاطرتمام خوبی هات

    ادامه مطلب ..و

     
  • م معصومیان
    خدا را شکر

    ادامه مطلب ..و

     
  • م آشفته
    لایک شدید عالی بود

    ادامه مطلب ..و

     
  • م ه
    ضمن تشکر از اقای رجبی

    ادامه مطلب ..و

     
  • م ه
    امیدوارم موفق باشند

    ادامه مطلب ..و

     
  • هادي
    خيلي عالي بئد مهدي اقا

    ادامه مطلب ..و

     
  • مهدی هاتفی
    ضمن تشکر از جناب آقای رجبی آمادگی کامل خود را برای همکاری هر چه بیشتر با آقای غلامی اعلام می داریم امید موفقیت را برایشان آرزومندم

    ادامه مطلب ..و

     
  • علی زراعتکار
    سلام . با تشکر از پیگیری همه دوستان

    ادامه مطلب ..و

     
  • مهدی هاتفی
    ضمن تشکر از دهیار محترم وشورای اسلامی چنانچه برادران بزرگوار بتوانند حداقل سالی یکبار گزارش کارهای انجام شده در روستارا از طریق همین شبکه اطلاع رسانی کنند خیلی خوبه

    ادامه مطلب ..و

جشن های زمستانه در روستا

ددر روزگارانی نه چندان دور عموم مردم به بهانه های مختلف در کنار هم جمع می شدند و به شادی می پرداختند . درک درست مردم از زندگی  ، نوع نگاه به زندگی و در کنار هم بودن بود که زندگی را با تغییر مواجه کرده بود . به اعتقاد روانشناسان شادی مسری است و زمانی که در درون جامعه گسست بوجود می آید کل جامعه دچار سستی و بی حالی می گردد.

 

به باور اکثر مردم ساده بودن ، توقعات معقول از زندگی ، ایمان قوی و کاهش فاصله طبقاتی از مهمترین دلایل نزدیک بودن مردم در گذشته بوده  که من به چند مورد از مستندات مشهود اشاره می کنم.
1-       
قلیه کردن  : در فصل پاییز و زمستان هر وقت در ده کشتار گوسفند یا بز انجام می شد با دو سیر و نیم گوشت پر چربی که شب قبل می خریدند ، بساط آبگوشت دایر می شد و این هم برای انان جشنی بود . پدر یکی از گوسفندان چاق و چله  را ذبح می کردو مادر با هنرمندی خاصی آن را با استفاده از چربی دنبه اش سرخ می نمود و با ترکیبی از آرد و نمک دود می داد و در محلی خنک آویزان می کرد . آنگاه در تمام فصل زمستان که کشتار دام در ده کم بود کم کم از آن برداشت می کرد و به مصرف تهیه آبگوشت می رساند و انصافاً چقدر خوشمزه بود .  این طرز تهیه ذخیره سازی ( کنسرو سازی ) گوشت را " قورمه کردن " یا " قلیه کردن "  می نامند . همه اعضای خانوداه با هم جمع می شدند و دور هم از این غذای خوشمزه که عموماً در سال یک بار انجام می شد می خوردند و مقداری نان روغنی و یک مقداری " قلیه "  را هم به فامیل نزدیک می دادند.
2-     
شلغم پختن :در فصل زمستان که عموم خانه ها مطبخ  داشت و شب ها همیشه برای آتش کرسی روشن بود ، عموم مردم از آتش آن برای پختن شلغم و یا آب گرم کردن استفاده می کردند . پختن شلغم یکی از جشن های خانوادگی بود که هر صبح با خوردن ته دیگ شلغم به مرحله هیجان می رسید.
3-     
کشت گندم و جو : یکی از کارهای فصل زمستان که اکثر مردم انجام می دادند کشت گندم و جو و گاهاً هیزم کندن بود که بدلیل همکاری و تعاون مردم با همدیگر و نهارهای صحرایی از جذابیت خاصی برخوردار بود.
4-     
شب نشینی به بهانه " کف زدن " : نشستن دور کرسی ، با هم بودن و روابط چهره به چهره را تداعی می نمود که همه این موارد کاهش استرس و کاهش کدورت های خانوادگی و افزایش شادی را به همراه داشت.
5-     
صبحانه و نهار در صحرا :  من از  صبحانه خوردن در صحرا با همه تکرار شدنش هرگز دلزده نشده ام و هنوز هم هیچ جایگزینی برای آن نیافته ام.
6-     
آفتاب گیری : استفاده از هوای مطبوع طبیعی و نور آفتاب فرصت بی نظیری است که مردم در زمان های گذشته از ان استفاده می کردند که اکثر مواقع با آتش روشن کردن و نقل خاطرات شادی آفرین همراه بود.
وجوه مشترک همه این موارد با هم بودن اعضای خانواده ، همکاری و تعاون در کار ها ، گفتگوهای چهره به چهره و... است که می تواند در دنیای پر استرس کنونی به کار آید.

نویسنده :مهدی معصومیان

 

 

 

 

 

دیدگاه‌ها  

 
0 #2 هادي 1395-09-30 14:00
خيلي عالي بئد مهدي اقا
نقل قول کردن
 
 
+1 #1 hadi mirgonabadi 1394-10-30 16:25
خيلي عالي بود مهدي اقا
نقل قول کردن
 

نوشتن دیدگاه